Je bent behoeftig!

Gepubliceerd op 17 oktober 2019 om 14:31

Als kind, als tiener en zelfs als jongvolwassene dacht ik niet dat mijn behoeften ertoe deden. Volgens mij was ik me niet eens bewust dat ik behoeften had. Hier heb ik het niet over eerste levensbehoeften, ik at en ik ademde net als iedereen. Waar ik het wel over heb zijn de 'positieve' behoeften die het leven aangenamer en eenvoudiger maken.

Ontkennen
Als een kind op school mij vroeger pestte vond ik dat gewoon stom. Als ik als tiener wiskunde niet begreep dan was ik blijkbaar niet goed in wiskunde. Als mensen me niet begrepen dan was ik gewoon vreemd en niet te begrijpen. Het kwam niet in me op dat ik simpelweg behoeften had! Het kwam niet in me op dat ik omstandigheden zou kunnen veranderen. Het kwam niet in me op dat ik om hulp mocht vragen. Vragen om hulp, meer uitleg, begrip of een arm om me heen. Dat is me niet geleerd.

Het moment waarop tot me doordrong dat mijn gedachten niet klopten was het moment waarop een docent tijdens mijn studie aan mij vroeg: “Wat heb jij nodig? Waar heb je behoefte aan?” Ik dacht: “Ik iets nodig hebben? Huh? Nee hoor, wat zou ik in vredesnaam van een ander kunnen vragen. Ik heb niets nodig!" 

Dit gesprek, deze vraag van die docent heeft mijn leven veranderd! Ik heb behoeften! Ik heb van alles nodig en… ik vind het niet eens erg! Ik mág behoeften hebben! Ik ben behoeftig!
Dit geldt ook voor jou! Jij hebt ook behoeften, iedereen heeft behoeften! Geen schuld, geen schaamte. Jij mág behoeften hebben, je mag onderzoeken wat jouw behoeften zijn en proberen deze behoeften vervuld te krijgen. Ook jij bent behoeftig.
Erkennen
Soms is het moeilijker om te erkennen dat je iets nodig hebt en soms ook nog aan een ander te vragen om je te helpen dat wat je nodig hebt te verkrijgen. Probeer jezelf daar toestemming voor geven, dan gaat dat met meer gemak.
Misschien heb je net als veel andere mensen de gewoonte eerst anderen (gevraagd of ongevraagd) in hun behoeften te helpen voorzien voordat je aan je eigen behoeften denkt. Hoe noem je dat ook alweer? Oh ja pleasen! Als je zelf je behoeften hebt erkent, ben je beter in staat om anderen ook te helpen om in hun behoeften te voorzien.

Herkennen
Velen van ons zullen de piramide van Maslow kennen. De onderste trede is goed te begrijpen en voel je lichamelijk aan. Honger, dorst, moe zijn. Deze gevoelens herkennen we zonder probleem en je zal (als je daar de middelen voor hebt) aan deze behoeften zonder schuld of schaamte voldoen. Maar dan, wat heb je verder nodig? Voel je dat ook aan?

Ieder mens is verschillend dus ervaart ieder mens andere behoeften. Ik doel hier op de signalen vanuit je binnenste, vanuit je ware ik. Je lichaam helpt enorm bij het leren herkennen van deze signalen. Wanneer je je lichaam beter leert kennen voel je steeds sneller of er iets schuurt of wringt, dat gevoel, dat is waar het hier om gaat. Het is net als de gevoelens van honger, dorst of moe zijn. Het is herkenbaar en je hoeft er niet over na te denken. Het punt is dat niet iedereen heeft geleerd ze te herkennen. Onder elk gevoel zit een behoefte. Deze behoefte mag je serieus nemen. Zonder schuldgevoel mag je doen wat nodig is om deze behoefte vervuld te krijgen.

Afbeelding van John Hain via Pixabay

Communiceren
Tenslotte zijn voor het voorzien in je behoeften communicatievaardigheden belangrijk. Wanneer je alleen maar hints geeft zal het voor de ander niet altijd duidelijk zijn wat je wil. In dat geval kun je teleurgesteld worden wanneer je niet in je behoefte wordt voorzien. In plaats daarvan kun je op een rustig moment uitleggen wat je nodig hebt. Gebruik daarvoor het de volgende stappen; vertel wat de waarneembare situatie is, vertel wat het met je doet, leg uit wat daarom je behoefte is, vraag de ander of hij je daarbij wil helpen. Bij de laatste stap is het belangrijk dat je de ander in zijn of haar waarde laat, ook wanneer hij of zij besluit je niet te kunnen of willen helpen. In dat geval kun je op zoek gaan naar een andere manier om in je behoefte te voorzien.

Samenvattend, het woord behoeftig wordt niet zo vaak meer gebruikt. Dit woord wordt meer gebruik waar armoedig wordt bedoeld, minder vaak in de betekenis van het hebben van behoeften. We hebben allemaal behoeften. Om de een of andere reden hangt er bij sommige mensen een soort taboe rond het hebben van behoeften, alsof je je ervoor moet schamen. Aan de behoeften van anderen willen tegemoetkomen wordt minder lastig gevonden. Velen van ons hebben niet geleerd of zijn verleerd te ervaren welke behoeften we hebben. Het wordt tijd dat we onze eigen behoeften serieus gaan nemen en voor onszelf gaan zorgen door aan deze behoeften voorrang te geven zodat we daarna ook beter voor de ander kunnen zorgen.

 

Liefs, Trea


 »

Reactie plaatsen

Reacties

Esther Baker
een jaar geleden

Bedankt voor het schrijven over dit onderwerp! Ik heb er ook jaren over gedaan om zonder schuldgevoel mijn behoeftes te delen... luister ook veel meer naar mijn lichaam dan voorheen! Het zou mooi zijn als onze kinderen dit ook al van jongs af aan leren! Jouw blog hielp me hier weer even meer bewust van te zijn! Dank je!

Trea
een jaar geleden

Hoi Esther,
Wat fijn dat je meer naar je lichaam luistert dan voorheen! Goed dat je dit je kinderen op jonge leeftijd mee wil geven. Het is voor mij ook zeker en wens om kinderen en jongeren bewust te maken van de wijsheid van hun lichaam. Dank voor je reactie!